ลัดเลี้ยว เกียวโต

ทำไมประเทศไทยต้องมีหิมะตกล่ะ

นั่นก็อาจจะเป็นเพราะว่ามันเป็นฤดูหนาวแบบเพียวๆ ที่เรายังไม่เคยสัมผัส
อันนี่ข้ากระผมไม่ขอนับน้ำค้างแข็งแม่คะนิ้งเป็นหิมะแต่อย่างใด

เอาหิมะโฮกๆ แบบ winter love song เพลงรักในสายลมหนาว
ตกกันแบบพระเอกนางเอกต้องแทรกซอกแขนกันอยู่นั่นล่ะครับ


แล้วถ้าหิมะตกที่ไทยมาจริงๆ จะเกิดอะไรขึ้น
ฟันธงก่อนหิมะตก เราจะได้สัมผัสบรรยากาศแบบช่องฟรีซในตู้เย็นจริงๆ
เอาอุณหภูมิซอฟท์ๆที่ใกล้ศูนย์องศาเซลเซียส
อย่างน้อยก็หลายชั่วโมง ถ้าผิวหนังระดับนอกเรายังไม่คุ้นชิน
เสื้อผ้าร่มที่เราเอาไว้กันลม หรือกันแอร์เยือกแข็งในออฟฟิสต่างๆ อาจจะยังไม่เพียงพอนัก

อย่าได้นับว่าหลังจากที่หิมะเริ่มตกแล้ว ความหนาวทำเอาเรานรกแค่ไหน
มันหนาวจริงๆ นะ 

ยังอยากหนาวต่อไหม ขอตอบว่ายังอยาก
เพราะมันโรแมนติกซุกผ้าห่ม หนาวอุ่นไอรักฟักไข่

แต่ในความเป็นจริงล่ะ เราไม่มีเวลาซูกผ้าห่มทั้งวี่วัน
ไหนจะต้องออกไปสู้พายุลมหนาว หิมะตกกันหนาเป็นเมตรๆ

แต่ถามว่ายังอยากหนาวต่อไหม
ขอตอบสั้นๆ ว่า ยังอยาก และอย่าได้แคร์ 


หลังจากนั้น ถ้าหิมะเริ่มตก อากาศภายนอกบ้านและในบ้านจะเข้าสู่อุณหภูมิเดียวกันโดยมิได้นัดหมาย
ถึงไม่ใช่ก็เกือบจะใกล้เคียงกัน

สมมติว่านอกบ้านติดลบ 5 ในบ้านจะประมาณสามองศา

แล้วทำไมที่ไทยไม่ควรมีหิมะตกล่ะ

อย่างแรก บ้านเราไม่ได้ถูกสร้างไว้กันหนาวน้อ
มันเปิดรับลมตั้งแต่ใต้ถุนบ้านกันแล้วครับ
บ้านเราเป็นเมืองร้อน เราก็ต้องสร้างบ้านที่สามารถรับลมและถ่ายเทอากาศได้มากที่สุด

แล้วถ้าหิมะตกมาจริงๆ

เราอาจจะ ....หนาวตายก่อนจะได้เห็นหิมะตก
ตรงช่วงหลายชั่วโมงก่อนที่อากาศเข้าใกล้อุณหภูมิในช่องแข็งนั่นแหละ

นอกจากนี้ ทางส่วนเหนือและอีสานของไทย
อุณหภูมิประมาณสิบต้นๆ ก็มีผู้เฒ่าผู้แก่เสียชีวิตกันไปหลาย

แล้วถ้าหิมะตกจริงๆ
ฟันธงว่า ประชากร 63 ล้านคน อาจจะเหลือกันไม่ถึงห้าล้านคน ในหนึ่งชั่วโมงแรก
มันคงคล้ายๆกับแจ็คดอว์สัน ลงไปแช่ในทะเลน้ำแข็งตอนไททานิคจมนั่นแล

แล้วเราจะเริ่มหนาวตายกันทีละคนสองคน

นอกจากนี้ สิ่งที่จะทำให้เราหนาวตายเร็วขึ้นคือ
เครื่องนุ่งห่ม

เสื้อกันหนาวผ้าร่มห่มใจ มันกันหนาวไม่ได้อ่ะพี่น้อง
ผมก็เพิ่งเข้าใจว่าทำไมเขาต้องใส่เสื้อขนมิ้งขนหมา เอ้ยยย ไม่ช่ายย
เสื้อที่ทำให้อบอุ่นได้เร็วๆ เพราะมันแบบนี้แล

แล้วลมหนาวไทย กับลมหนาวแจแปน มันไม่มีแขน (เกี่ยว?)


เอาเป็นว่าอย่าให้ถึงขั้นหิมะตกเลย
ผมยังจำได้ตอนที่ผมอายุประมาณสิบขวบ

ที่อีสาน มีสามฤดูกาลชัดเจนมากกกกกกกกกกก
เอาเป็นว่าตุลาคมนี่ลมหนาววินเธอร์เลิฟเธอมาเลยนะ
หนาวกันที่อุณหภูมิสิบต้นๆ

ไม่ใช่หนาวไก่กาสามสี่วัน หนาวกันเป็นสามสี่เดือน
ยังจำได้ว่าบางปีก็ปลายๆ มกราคมกันเลยนะ

แล้วตอนนี้ สิบปีให้หลัง(แสดงถึงความแก่) ที่อีสานไม่หนาวแบบนั้นแล้วครับ


ถามว่าผมโหยหาความหนาวแบบนั้นมั้ย
ตอบสั้นๆ ว่า โหยหามาก

ที่อีสานยามเช้าหมอกจะลงเป็นกิจวัตรประจำฤดูหนาว ถึงขั้นไม่เห็นถนนหนทาง
ทำเอาเรารู้สึกเหมือนกับอยู่ในทุ่งเมืองหมอก


ไฮโซมาก แต่มันก็เป็นความหนาวอย่างพอเพียง
ยังจำได้เลยครับ สมัยเรียนมัธยม จะมีเทศกาลท้าลมหนาว

คือเมื่อใดที่ถึงฤดูหนาวก็จะท้าทายกันในหมู่เพื่อน ใครไม่ใส่เสื้อกันหนาวไปโรงเรียนได้เอ็งเจ๋ง
ไม่รู้ว่าเพื่ออะไรเหมือนกัน แต่พอไม่ใส่ก็ดูเท่ดีเหมือนกัน
เพราะเพื่อนแม่งใส่กันหมด พอไม่ใส่เลยดูเป็นมนุษย์ไม่หนาวมาจากขั้วโลกกันไป
แต่จะโชว์พาวเพื่อ?

ฮาาา


น่าแปลกนะครับพอประเทศที่หนาวเป็นล่ำเป็นสันกลับไม่ค่อยมีหมอกลง
(หรือลงแต่กูไม่รู้ - -*)


จะว่าไปพอไม่หนาวก็ทำให้ใจเราเหงาได้เหมือนกันเนาะ
แบบอะไรที่เคยมีแล้วมันหายไป

แต่อะไรที่เรายังไม่มีก็คงไม่จำเป็นต้องมีทุกอย่างไป
ผมว่านะ (คิดเอง)

ฤดูกาลนี่อย่าไปอยากเปลี่ยนมันเล้ย
เพราะเปลี่ยนที คนที่จะตายก่อนนั้นมิใช่ไผ ก็เรานี่เลยเอิงเอย