ลัดเลี้ยว เกียวโต

สวัสดีครับมิตรรักแฟนเพลงบรรเลงสุขทุกท่าน

เอ้ย เอ้ย เอ้ย

มีหลายเรื่องเหลือเกินอยากจะพล่าม
จึงจะขอพล่ามไปเป็นข้อๆ ครับ

เรื่องที่ 1 การรณรงค์แบบเห็นภาพ

ผมตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องการประหยัดกับคนญี่ปุ่นมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว
แต่ไม่อยากเข้าข่ายเขียนตามกระแส (แล้วที่เอ็งเขียนอยู่ทุกวันนี่ไม่ตามกระแสว่างั้น)

เอาล่ะจะหาว่าผมเขียนตามกระแสหรือไม่นั้น ไม่ใช่ประเด็นครับ
ที่สำคัญกว่านั้นคือความคิดบางอย่างมันยังไม่ตกตะกอนครับ
(อย่างเอ็งมีตะกอนความคิดให้ตกกับเขาด้วยหรือ)

ก่อนอื่นต้องแจ้งให้ทราบอีกครับว่า "คนญี่ปุ่น" ที่จะเกิดในเอนทรี่นี้
คือ "คนญี่ปุ่น" ที่ผมพบเจอคนเดียวไม่เอี่ยวใคร ฉะนั้นอย่าเหมาครับว่าคนญี่ปุ่นเป็นแบบนี้ทุกคน
เข้าใจแล้วนะ ถ้าเข้าใจแล้วก็ไปอ่านกันครับ


ที่มหาวิทยาลัยของผม มีนโยบายประหยัดพลังงาน บลาๆ ตามกระแสโกลบอลวอร์มิ่ง
จะหาว่าเขาทำตามกระแสเหมือนไฟไหม้ฟาง พอฟางหมดแล้วก็จากไปนั้น มิใช่เลยครับ

เพราะคนญี่ปุ่นเนี่ยเขาทำกันอย่างจริงจัง ไม่ใช่สักแต่เอาปากพูดปาวๆ ว่าฉันรักนั่นนี่นี่นั่น
เขาทำมันเลยครับ ไม่เคยปล่อยให้เวลาผ่านไปเปล่าๆ ปลี้ๆ

เอาล่ะ

เรื่องมันคือว่า ที่สหกรณ์ของมหาลัย (ขอเขียนแบบนี้นะครับ) มีนโยบายลดถุงพลาสติก
คือให้เอ็งเอากระเป๋า เอาอะไรมาหอบใส่เองเถอะ
ทุกครั้งที่ไปซื้อของที่สหกรณ์ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม พนักงานไม่แจกถุง
แจกถาดให้คนละกัน หลังจากนั้นก็เอาถาดกลับไปเก็บที่เดิม

อืม เข้าท่าดีแฮะ

ตอนแรกผมคิดว่ามันคงเกิดขึ้นเฉพาะในมหาลัยแน่ๆ
ไม่ใช่เลยครับ เพราะซุปเปอร์แถวบ้านก็มีนโยบายลดถุงโลกร้อนนี้เหมือนกัน

วิธีลด ซุปเปอร์แค่แปะประกาศว่าจะไม่แจกถุงแล้ว
ต้องหาถุงมาใส่เอง  แต่ถ้าอยากได้ต้องเสียเงินเพิ่มใบละห้าเยน

อย่างที่ผมรู้คนเดียว แม่บ้านญี่ปุ่นน่ะ ขี้งกจะตาย เอ้ย เขาเรียกว่าใช้เงินอย่างรู้คุณค่าเว่ย
ป้าๆ แถวนี้ เงินสักเยนเขายังไม่อยากเสีย

ก็หอบถุงผ้ากันมาใส่ของสิครับ
เป็นการรณรงค์ที่เห็นภาพที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมาในชีวิต
ทุกคนที่ไปซุปเปอร์นั้น ร้อยละแปดสิบ แม่งพกถุงผ้าไปเองหมดเลย

โหยย อย่างเจ๋ง

นอกจากนี้ห้างแม่งลดต้นทุนถุง แต่มันขายของราคาเท่าเดิมนะ
อืม...เอ็งจะรวยคนเดียวไปไหน

แต่ผมคิดว่ามันเป็นข้อดีนะ เพราะเขาคิดถึงสังคมด้วย ไม่ได้สักแต่ว่ากูจะกอบโกยอย่างเดียว
ถึงแม้จะดูเป็นการเริ่มต้นเล็กๆ
แต่แม่งน่าชื่นชม เข้าไปกราบไหว้บูชากับแคมเปญนี้มากครับ

เรื่องที่ 2  ถุงสองใบ

มันจะเป็นอะไรที่ตรงกันข้ามกับเรื่องด้านบนมาก
ในขณะที่คนกลุ่มหนึ่งกำลังพยายามสร้างแคมเปญเพื่อช่วยเหลือโลก
ก็มีคนอีกกลุ่มสร้างความฟุ่มเฟือยให้กับโลก

ยกตัวอย่างง่ายๆ กับร้านสะดวกซื้อทุกหัวมุมถนนครับ
อย่างที่ผมได้เคยเล่าไปแล้วครับว่า อีร้านพวกนี้ เวลาที่เราไปซื้อของ
ซื้อของหวาน กับของคาวมาพร้อมกัน

สิ่งแรกที่อีพนักงานหุ่นยนต์จะถามก็คือ "จะแยกถุงมั้ย"

เอ้ยย สับสน  อีกห้างไม่แจกถุงเพราะช่วยลดโลกร้อน
แต่อีร้านสะดวกซื้อ อยากแจกเป็นสองถุง

อืม นโยบายช่างซับซ้อนสับสนกันโดยสิ้นเชิง  

แล้วเราในฐานะผู้บริโภคทำอะไรได้บ้าง
แหม...ได้เยอะครับ ก็บอกเขาไปว่ารวมกันไปโลด
ชีวิตเรามันไร้ระดับอยู่แล้ว หลังๆ กินรวมกันก็ยังไหว เอ้ยยย

ไว้พบกันในเอนทรี่ต่อไป

สวัสดีครับ