มองญี่ปุ่นในแง่ร้าย(บ้างสิ)

ผมมีเพลงอยู่ในไอ่ป๊อด พันกว่าเพลง ...

แต่ ....

เปิดฟังทีไร ซ้ำทุกที

ถึงแม้จะพยายามสุ่ม  และพยายามเลือก ...

แต่ก็พบว่า ยังคงเจอเพลงเดิม และยังคงต้องฟังเพลงเดิมต่อไป

น่าแปลก แต่มันเป็นเรื่องจริงไง

นานๆ ทีจะเจอเพลงที่เพราะและกินใจโดยไม่รู้ตัว
และดันเป็นเพลงญี่ปุ่น

เมื่อก่อนนั้นฟังไม่ออกเลย ตอนนี้พอฟังรู้เรื่อง น้ำตาแทบไหลพราก
ภาษาญี่ปุ่นมีหลายคำที่คำไทยไม่มี และดันกินใจชะมัด
พยายามจะแปลออกมาเป็นภาษาไทยให้สวยงามลึกซึ้งกินใจ
แต่คิดไปคิดมา "อย่าเลยดีกว่า"

บางทีที่เพลงมันเพราะ เพราะว่ามันเป็นคำตามความหมายภาษาญี่ปุ่นนั่นแหละ
นี่ล่ะมั้งที่เขาบอกว่า การแปลบางทีก็ไม่สามารถดึงเอาความหมายบางอย่างได้

อืม...มันยากเหมือนกัน

อย่างเช่นการอ่านหนังสือ ดูทีวี หรือภาพยนตร์ก็ตาม
ผมจะพยายามแปล และจินตนาการไปว่า ถ้าเป็นภาษาไทยมันควรแปลว่าอะไรดี?
แต่คิดไป คิดมา มันแปลกๆ เลยเลิกแปล

หลังๆ มีคนให้ช่วยแปลอะไร ก็จะแปลไปตามความคิดของตัวเอง
ใส่ความรู้สึกนึกคิดของตัวเองลงไปด้วย

เรียกง่ายๆ ว่า "มั่ว" และ "รั่ว" นั่นเอง จะเอาอะไรนักหนา
ถ้าภาษามันสร้างขึ้นมาเพื่อให้มนุษย์สื่อสารถึงกันได้

ฉะนั้นเราก็จงใช้มันสื่อสารด้วยภาษาของเราเอง (สิ)

ฮา ฮา

มีหนังสืออยู่เล่มนึงที่ผมซื้อมาเมื่อนานมาแล้ว ...
อาจจะบอกได้ว่านี่เป็นหนังสือภาคภาษาญี่ปุ่นที่อยากได้ และอยากอ่านออก
ผมซื้อมาโดยใช้เวลาไตร่ตรองอยู่นาน

หลายคนคงสงสัยใคร่ถามว่า ถ้าอยากได้ แล้วทำไมต้องคิดนาน ?
ผมก็จะตอบว่า เพราะมันแพง ก็เลยต้องคิดนานหน่อย 
2100 เยน (เกือบๆ 700 บาทเมืองสยาม)

วันนี้เปิดไปหน้าที่เท่าไหร่ของหนังสือก็ไม่รู้  จำไม่ได้เหมือนกันครับ
แต่เปิดไปเจอความฝันของน้องคนนึงอายุ 13 ขวบ

อ่านแล้วก็แค่ ....

"ซาบซึ้ง กินใจ ประทับใจ น้ำตาไหลพราก"

น้องในหนังสือเล่มนั้น มีความฝันที่ผมรู้สึกว่า "น่าอิจฉา"

อิจฉาที่เธอมีความฝันแบบนั้น และผมก็อยากมีความฝันแบบนั้น เหมือนกับที่เธอมี

เธอฝันเอาไว้ว่า ....

หลายคนใฝ่ฝันว่าอยากเป็นนักกีฬา คุณครู และฝันเป็นอะไรต่างๆ นาๆ ที่สุดแสนจะเท่ห์
และน่าเอาอย่าง แต่สำหรับหนูแล้ว หนูไม่เคยมีความฝันแบบนั้น

เมื่อสมัยตอนที่หนูเรียนชั้นประถม ทั้งๆ ที่ก็เคยฝันเอาไว้ว่า อยากจะเป็นเจ้าของร้านเค้ก
ร้านขนมปัง แต่ตอนนี้ หนูกลับคิดว่า หนูไม่อยากเป็น และคิดว่าคงจะเป็นไม่ได้แล้วล่ะ

ตอนนี้ความฝันของหนูก็แค่อยากจะช่วยเหลือและทำประโยชน์เพื่อครอบครัว
ทั้งๆ ที่ฝันว่าอยากจะช่วยเหลือครอบครัว แค่เล่นกับน้อง ช่วยงานบ้านแม่ หนูยังทำไม่ได้เลย
ตั้งแต่หนูขึ้นชั้นมัธยมต้น หนูก็ไม่เคยสนใจเรื่องอื่น นอกจากเรื่องของตัวเองเท่านั้น
หนูคิดว่าถ้าหนูเป็นแบบนี้ต่อไป มันต้องแย่แน่ๆ

แต่แล้ววันนึง หนูก็มีโอกาสได้ดูวีดีโอที่โรงเรียน
ในวีดีโอม้วนนั้นบอกเอาไว้ว่า "แค่มีชีวิตอยู่ก็เป็นประโยชน์แล้วล่ะ"

ถ้าการมีชีวิตอยู่จะเป็นประโยชน์และสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้
หนูก็อยากจะทำ และหนูก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด
หนูไม่รู้เหมือนกันว่า นี่จะเรียกความฝันได้หรือเปล่า
แต่นี่ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่หนูอยากจะลองทำ และพยายามทำมันให้ถึงที่สุด
และจากนี้ต่อไป หนูก็จะตั้งใจและพยายามทำในส่วนของหนูให้ดีที่สุด

ไม่น่าเชื่อว่านี่คือความฝันของเด็กอายุสิบสาม
แต่จงเชื่อเถอะครับว่า "มันเป็นเรื่องจริง"

แค่มีชีวิตอยู่ เราก็ยังคงมีโอกาสมากมายที่จะ "ทำประโยชน์"
และ "ช่วยเหลือผู้อื่น" ได้อีกมายมาย

เรื่องบางเรื่อง มุมมองบางอย่างที่เราไม่เคยมอง
แต่ถ้าเราได้มีโอกาสมองมันผ่านสายตาผู้อื่น
ถ้ามันจะทำให้โลกทัศน์เรามันเปิดกว้างขึ้น
ถ้าจะทำให้หัวใจเรารู้สึกอุ่นขึ้น 
ถ้ามันจะทำให้เราอยากที่จะ "พยายาม" มากขึ้น

มันก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อยใช่ไหมครับ ?

วันนี้ไม่มีอะไร แค่อยากจะเล่า ก็เลยมาเล่าเท่านั้นเองครับ

ขอบคุณและสวัสดีครับ